Als ik om half acht de straat op ga om aan mijn verjaardag te beginnen met een bezoekje aan de prikpoli, staat de graafmachine met kraandrijver Peter aan boord al klaar.
Een dag eerder dan gepland, omdat hem dat beter uitkomt, gaat hij met de vader van onze buurvrouw de nieuwe trap ingraven (en de oude weghalen) die naar onze woningen leidt.
Een onverwacht cadeautje. Waar ook nog een zonsverduistering bij komt, die alleen tot het opsteken van wat lampen in huis noodzaakt.
Nou ja, het was verder een interessante dag, maar de verslaglegging hapert nu al twee weken, door softwareproblemen. Hoogstwaarschijnlijk gaat het nu weer niet lukken foto's mee te sturen. Maar afgelopen zondag rende onze kleindochter een kilometer aan één stuk door het Openluchtmuseum. In de stromende regen, maar normaal gesproken zou ze in het zwembad gelegen hebben. Rondjenederlandcom, loopster 402. De trotse moeder was haar enige aanwezige fan, maar die heeft dapper staan kleumen en zich helemaal doornat laten regenen uit naam van de familie.
Met een beker warme chocolademelk konden we de hardloopster belonen. Nu is het wachten op de computerdeskundige die me weer in de blogwereld terugbrengt.
dinsdag 31 maart 2015
dinsdag 17 maart 2015
waterige stem
In ons huis wordt gezucht over de stem die we morgen moeten gaan uitbrengen. Het valt al niet mee om een te motiveren keus voor de Provinciale Staten te maken.Maar dan ook nog de Waterschappen. Dat is helemaal een onmogelijke klus.
Het luie volk op radio en tv is er al helemaal van overtuigd geraakt dat je de watertaken rustig kunt overlaten aan een paar deskundigen. Die gang naar de stembus is nergens voor nodig. Het woord 'techneut' valt zonder cynisme. Zelfs mijn man neemt aan dat ik ook het stemmen voor volksvertegenwoordiging in het waterbestuur beschouw als een zinloos corvee.
Maar zo denk ik er dus helemaal niet over. Achthonderd jaar lang al wordt in ons land gepolderd over de inspanningen en kosten die we moeten maken om het water te beheersen. De belangen zijn immers tegengesteld. Laat het aan de boeren over en de peilen worden verlaagd zodat koeien kunnen grazen. Of anders wel verhoogd voor het kweken van gewas.
De natuurwachters zien ons land steeds meer inklinken en leefgebieden voor plant en dier verdwijnen. De eigenaars van bouwsels - en dan vooral de steeds meer water verbruikende bedrijven - willen water kunnen innemen en afvalwater lozen. Over al die verschillen van inzicht moet gebakkeleid worden, over het maken en verdelen van kosten geruzied worden, kortom: dat is pure politiek, daar moet gekozen worden. Over dat beleid behoort geen bureaucraat of techneut te beslissen, maar dat oudste democratische bestuur van ons land. Stemmen dus.
Jammer alleen dat zelfs de rechtstreeks betrokkenen dat niet meer kunnen uitleggen, blijkt me nu ik de radio weer kan volgen. Zelfs midden in de nacht is tegen het morrende volk het enige argument dat we toch wel met ons allen 'droge voeten' willen houden. Pover, daar kan ik zelfs mijn ogen niet droog bij houden.
Het luie volk op radio en tv is er al helemaal van overtuigd geraakt dat je de watertaken rustig kunt overlaten aan een paar deskundigen. Die gang naar de stembus is nergens voor nodig. Het woord 'techneut' valt zonder cynisme. Zelfs mijn man neemt aan dat ik ook het stemmen voor volksvertegenwoordiging in het waterbestuur beschouw als een zinloos corvee.
Maar zo denk ik er dus helemaal niet over. Achthonderd jaar lang al wordt in ons land gepolderd over de inspanningen en kosten die we moeten maken om het water te beheersen. De belangen zijn immers tegengesteld. Laat het aan de boeren over en de peilen worden verlaagd zodat koeien kunnen grazen. Of anders wel verhoogd voor het kweken van gewas.
Jammer alleen dat zelfs de rechtstreeks betrokkenen dat niet meer kunnen uitleggen, blijkt me nu ik de radio weer kan volgen. Zelfs midden in de nacht is tegen het morrende volk het enige argument dat we toch wel met ons allen 'droge voeten' willen houden. Pover, daar kan ik zelfs mijn ogen niet droog bij houden.
maandag 16 maart 2015
vrijdag 13 maart 2015
goed voor het milieu
Zoals Venray zijn buitenlandse gasten toespreekt in hun landstaal, aannemend dat wij Hollanders dat ook wel snappen, zo weten ze aan Duitse zijde hun Nederlandse gasten op hun gemak te stellen door kwistig gebruik van tweetalige teksten.
We troffen in Kranenburg, toch al gauw een kilometertje of vijftien verwijderd van Nijmegen, deze milieuvriendelijke fusiereclame aan.van de lokale stroomleverancier; '.... weil ich meinen Energieversorger sogar "mit de Fiets "erreichen kann." De EVK zo lekker dichtbij. Aandoenlijk, die hoofdletter voor onze nationale trots, het rijwiel. Hij staat er echt, ik heb even goed gekeken. Typisch Duits. De Typische Hollanders ondertussen waren in groten getale met hun automobiel gekomen, en verdrongen zich bij de goedkope tankstations. Het blijft een armoedig gezicht.
woensdag 11 maart 2015
dooi
Nooit heb ik last gehad van gedeeltelijke zonsverduisteringen. Mijn hele leven nog niet. Maar uitgerekend als ik eindelijk 68 jaar besta beleven we er eentje die ons rampspoed brengt, moeten we geloven.
De capaciteit van een complete energiecentrale gaat dan namelijk verloren, alleen al in Nederland. Als het zonnetje schijnt, als het verduisterd wordt, tenminste. Netbeheerder Tennet neemt geen enkel risico en koopt extra noodvermogen in om eventuele balansproblemen op het stroomnet te voorkomen.
Dat is nou eens echte pech. Gevolg van de vooruitgang. Zijn we eindelijk zo ver dat we de zonne-energie weten te vangen in een beetje behoorlijk aantal zonnepanelen, is de aarde zo stom om voor de zon te schuiven.
Gelukkig gaat de lente gewoon door. De meteorologische is al begonnen, het lentekwartaal staat te trappelen. De krokussen in onze berm hebben de herinrichting van onze straat en de verbouwing bij onze buren overleefd.
En zelfs mijn oren zijn begonnen met ontdooien.
De capaciteit van een complete energiecentrale gaat dan namelijk verloren, alleen al in Nederland. Als het zonnetje schijnt, als het verduisterd wordt, tenminste. Netbeheerder Tennet neemt geen enkel risico en koopt extra noodvermogen in om eventuele balansproblemen op het stroomnet te voorkomen.
Dat is nou eens echte pech. Gevolg van de vooruitgang. Zijn we eindelijk zo ver dat we de zonne-energie weten te vangen in een beetje behoorlijk aantal zonnepanelen, is de aarde zo stom om voor de zon te schuiven.
En zelfs mijn oren zijn begonnen met ontdooien.
dinsdag 10 maart 2015
regen in Den Haag
Doordat ik dus thuis was kon ik het breaking nieuws met eigen ogen volgen. U weet, ik moet het met Teletekst doen en daardoor weet je meteen zoveel méér. Op het ministerie waren bolletjes gevonden Dè Bolletjes. Het stond er echt. Geen wonder dat Opstelten en Teeven de eer aan zichzelf gingen houden. Tegen deze ontmaskering als drugsgebruikers konden onze crimefighters niet op.
Opstelten gaf nog even de bijna honderd "antwoorden die waren gesteld" en bleek liever naar de koning te gaan, dan naar de Tweede Kamer om nog verantwoording af te leggen in het debat van dinsdag. Teeven vond het opstappen van zijn maatje "onverteerbaar" maar legde nog steeds niet uit waarom hij die strijdmakker van hem nooit verteld had om welke bedragen het wel was gegaan. Nu gleed ook hij uit over zijn eigen bananenschil. Al was de deal heus prima geweest, dat wou hij "volk en vaderland" waarvoor hij het allemaal gedaan had, nog wel even meegeven vóór hij de deur uit beende.
Marielle van Nieuwsuur en Dominique uit Den Haag waren het roerend met elkaar eens, las ik tot slot: "dit gaat onvermijdelijk consequenties voor Latex krijgen," lieten ze me weten. Voor het kabinet misschien ook wel, ben ik bang.
Het weerbericht deed er nog een schepje bovenop: "vannacht regent het ligt", las ik.
Opstelten gaf nog even de bijna honderd "antwoorden die waren gesteld" en bleek liever naar de koning te gaan, dan naar de Tweede Kamer om nog verantwoording af te leggen in het debat van dinsdag. Teeven vond het opstappen van zijn maatje "onverteerbaar" maar legde nog steeds niet uit waarom hij die strijdmakker van hem nooit verteld had om welke bedragen het wel was gegaan. Nu gleed ook hij uit over zijn eigen bananenschil. Al was de deal heus prima geweest, dat wou hij "volk en vaderland" waarvoor hij het allemaal gedaan had, nog wel even meegeven vóór hij de deur uit beende.
 |
| een uitglijder is zó gemaakt |
Marielle van Nieuwsuur en Dominique uit Den Haag waren het roerend met elkaar eens, las ik tot slot: "dit gaat onvermijdelijk consequenties voor Latex krijgen," lieten ze me weten. Voor het kabinet misschien ook wel, ben ik bang.
Het weerbericht deed er nog een schepje bovenop: "vannacht regent het ligt", las ik.
maandag 9 maart 2015
slaaptoestand
Excuses trouwe lezers, na het gehoorverlies liet ook de computer het afweten. Groter kon mijn isolement niet wezen. Hoewel nog die zelfde dag de digitale Consumentengids in de bus plofte met een uitgebreid hoofdstuk over hoe je vastlopers weer oplost, leek er niets anders op te zitten dan een echte expert te gaan raadplegen. Niets deed het meer, namelijk. Behalve me welkom heten en een scherm vol iconen laten zien. Allemaal in slaaptoestand.
Een wonderbare vorm van awakenings zonder L-dopamine maakte dat ik vandaag toch weer tekenen van herstel zag. De fotoverzameling nu maar even extern veiliggesteld, je weet maar nooit. Ik zit nu thuis, mis alweer een abonnementsconcert. Nu niet omwille van een jarige dochter, maar omdat de geluidskanalen nog steeds niet heropend zijn. Zelfs het voorproefje op de radio kwam niet bij me door. Gelukkig ook de foutieve melding niet, dat het concert al om kwart over zeven zou beginnen. "Rennen dus!" werd, gelukkig voor mijn echtgenoot, net op tijd herroepen.
Een wonderbare vorm van awakenings zonder L-dopamine maakte dat ik vandaag toch weer tekenen van herstel zag. De fotoverzameling nu maar even extern veiliggesteld, je weet maar nooit. Ik zit nu thuis, mis alweer een abonnementsconcert. Nu niet omwille van een jarige dochter, maar omdat de geluidskanalen nog steeds niet heropend zijn. Zelfs het voorproefje op de radio kwam niet bij me door. Gelukkig ook de foutieve melding niet, dat het concert al om kwart over zeven zou beginnen. "Rennen dus!" werd, gelukkig voor mijn echtgenoot, net op tijd herroepen.
Abonneren op:
Posts (Atom)