iedereen was er

Een vrije dag vandaag. Daar heel lang op hebben moeten wachten. En dan tot de ontnuchterende ontdekking komen, dat je nergens naar toe kunt omdat alles gesloten is. Wat een teleurstelling voor de republikeinen onder de Britten.

Mijn Haagse bloed maakte, dat ik mijn dag wèl heb willen besteden aan de uitvaart van Queen Elizabeth II. Ik was niet alléén, dat moet gezegd worden. Onze eigen drie royals waren er, en op prominente plekken. En verder mensen als Biden, Blair, de Japanse keizer, mevrouw Zelinska; en dieren ook, zoals pony Fergus, en Sandy en Muick, de twee laatste van Lizzy's dertig corgi's.

Ja, wie waren er eigenlijk niet? Boze fee Poetin ontbrak, al was er nog wel op het einde van de dag een Russisch lied als oecomenisch gebaar. Oekraïne kreeg van de onsportieve fee, zoals het in horrorsprookjes hoort, nog wel een bomaanval op haar een na belangrijkste atoomcentrale te verduren.

Langs de route waren ook nog eens zeker een miljoen belangstellenden van heinde en verre toegstroomd. Voor een vlekkeloze ceremonie, ongekende pump en circumstance. Krankjorum, hoevelen nog tot vanmorgen vroeg langs de baar hebben gelopen, er een halve dag voor in de rij hebben moeten wachten op de vier seconden waarin ze persoonlijk afscheid hebben kunnen nemen. Toen de rij vanmorgen werd afgesloten bleek, heel erg on-Brits, de laatst-toegelatene een vrouw die een oaar uur eerder al geweest was maar weer achteraan was aangesloten.

Nu te zien, en dat tot maandag

Zeventig jaar hadden ze de kans niet, dus nu nemen de Britten het er van. Hun koningin is heengegaan, tijd om eens goed afscheid te nemen. Miss Marple en Oprah waren onder de eersten die Westminster Hall konden betreden, nadat de kist er woensdag was opgebaard.

Kledingvoorschriften waren er alleen voor Harry (geen uniform, wel medaljes) en zijn oom Andrew (wel uniform, maar alleen bij de wake met zus en broers). De rij bereikte de dag erna een lengte van vijf kilometer, uitgroei tot acht is niet ondenkbaar. Twintig uur wachten tot je aan de beurt bent voor je vier seconden moet je dan wel voor lief nemen. Britten kunnen dat.

zij is boos

Het gaat er naar uitzien dat de Amerikaanse vrouwen in november in het stemhokje zullen laten merken hoe ze denken over de stap terug naar de illegale abortussen die uit naam van de conservatiefste landgenoten is gezet. Het Hooggerechtshof, volgestopt door Trump met rechters die rechts Amerika bedienen, draaide het zelfbeschikkingsrecht terug naar bemoeizuchtige en wrede inmenging. Verkrachting of gezondheid of veel te jong zijn vormen geen excuus. Achterlijk, middeleeuws, wreed.

We wisten het al wel, christelijk gedachtengoed is in zijn slechtste variant angstaanjagend vals, onoprecht, huichelachtig. In de VS geloven ze erin.

Graag doen ze of andersdenkenden maar beter niet kunnen stemmen. Dat kunnen ze regelen, ze zijn er doortrapt in. Ginds moet je je aanmelden om te mogen stemmen. Als je even niet oplet ben je alweer van de lijst geschrapt. Of is je kiesdistrict aangepast, zodat meer Republikeinen verkozen worden. Is het aantal plekken om je stem in te leveren drastisch verminderd. Moet je er waanzinnige afstanden voor reizen. Moet je idioot lang wachten voor je kunt stemmen. Mag je niet een stoel meebrengen voor het wachten. Mogen omwonenden je niet met eten of drank in leven houden tijdens je verblijf in de rij. Opvallend, dat vooral etnische minderheden en Democraten zo gedupeerd worden. Die laatsten krijgen de meeste stemmen, maar niet de bijbehorende zetels.

Maar daarmee stimuleer je toch ook het verzet. Het gaat hoopgevend slecht met de peilingen voor met name door Trump aanbevolen kandidaten. Gaat zo door, dames! Nog twee maandjes volhouden, geen rode golf maar een blauwe.

twee in één klap

Best een bijzondere dag, vind ik. De Amerikanen speculeren over het waarom van de vliegtocht die Trump heef ondernomen naar Washington. Komt hij golfen en heeft hij daarom de daarbij passende schoenen en witte hemd al aan? Of is hij weggeplukt van zijn rondje omdat justitie hem dat heeft opgedragen? In veel huizen zal, als de oorverdovende stilte eindelijk wordt opgeheven en de laatste reden de ware is, champagne worden ontkurkt. In staat van beschuldiging, eindelijk. Voor welke van de vele tientallen vergrijpen die tijdens zijn presidentschap speelden, moeten we dan nog horen.

En verderop in de wereld blijken de Russische strijdkrachten Oekraïne sinds gisteren 3000 vierkante kilometer van veroverd grondgebied te hebben teruggegeven, tanks, munitie en ander militaire hebbedingetjes voor hen achterlatend. Een knap staaltje oorlogvoering van "clown" Zelensky en zijn landgenoten, ook door de steun vanuit de Nato. Die hoeft nu niet mee alléén voor bevoorrading te zorgen, dat scheelt. In Rusland zelf begint nu ook door te dringen dat de inval in februari toch meer op een kolonialistische aanvalsoorlog lijkt dan op de snelle en schadevrije verbroederingsoperatie die het volgens Poetin had moeten zijn. Al wat dappere raadsleden uit St. Petersburg en vandaag ook Moskou, en de eerste legerkopstukken, vragen de president de weg vrij te maken voor vredesonderhandelingen. Of hij aftreedt of uit een raam gaat vallen krijgen we vast nog wel te horen.

Zou mooi zijn, twee akelige geschiedenissen die quasi op dezelfde dag hun afloop kennen. (En dan nu het klimaat nog. Gelukkig een levelingsthema van Charles III, al heeft hij het nu nog even druk met andere taken.)

De verse Koning moet zich, zien we, bijvoorbeeld al meteen buigen over de zorgen rond de vrije dagen van zijn moeder, die nog maar net begonnen is aan haar afscheidsreis.

De foto's geplukt van de sociale mediums

heengaan en komen

Nog net een nieuwe premier, haar vijftiende, kunnen benoemen. Maar nu heeft ze de Britten dan toch na 70 jaar overgedragen aan een nieuwe vorst. Charles III volgt Elizabeth II op. Opeens kan er veel veranderen, zelfs in het Verenigd Koninkrijk.

helm

Nu er geen treinen en/of bussen reden gingen we maar eens naar Orientalis voor wat religieuze inspiratie. We waren nooit naar deze pelgrimsplek voor bejaarden geweest, dus we dachten dat we het konden. Nog vóór we binnen waren greep de voorzienigheid al in. Gelukkig loopt mijn partner wat moeizaam, dus viel de dooie tak net niet op zijn hoofd maar met een dreun vlak voor zijn voeten op straat.

Pas in de nooit afgebouwde basiliek waarin meer dan 3000 katholieke gelovigen hadden moeten passen, lag het beschermend hoofddeksel dat hem had kunnen behoeden voor een vroegtijdige afreis naar het hiernamaals.

nu te zien

Trump had bedankt voor de eer, dus moest Biden het vandaag doen: Obama en Michelle uitnodigen voor de officiele onthulling van hun staatsieportretten in het Witte Huis. Traditie wil dat de zittende president in het derde jaar van zijn termijn de portrettengalerij aanvult met de conterfeitsels van zijn voorganger en de eventuele partner. Aan die gewoonte wilde de onsportieve 45-ste zich niet houden.

Het werd een dus wat verlaat maar des te gezelliger feestje, met veel hartelijkheid en waardering. De Democraten hebben het tij mee, met name door het juridisch gedoe rond Trumps brutale diefstal van staatsgeheimen. De Republikeinen hebben hun kansen in de komende midterm-verkiezingen ook nog verkleind door het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen aan te tasten met de doorgedrukte anti-abortuswetgeving. De VS zijn de weg kwijtgeraakt, het zal niet meevallen het juiste pad terug te vinden. Maar het was een verademing het voor-vorige koppel weer even in actie te zien.