zondag 24 november 2019
in slaap gesust
Niet kunnen slapen na het pamflet van gisteren? Nee dat gunnen we de Russen die natuurlijk hun geld hadden gestoken in de financiering van de actie niet. Zo gemakkelijk manipuleert Poetin ons toch zeker niet? In Engeland houdt Boris uit voorzorg nog even het rapport onder tafel, dat duidelijk gaat maken dat Moskou ook echt helemaal geen ondermijning heeft bereikt van de Britse democratie. Raar hoor, nu er net weer verkiezingen voor de deur staan. Hadden de kiezers juist opgelucht en gerustgesteld naar de stembus kunnen gaan. Maar Boris is er nu zeker van dat hij gaat winnen.
zaterdag 23 november 2019
ongepast geluid
U dacht dat ik op de mooiste plek van Arnhem woonde? Echt niet. Net nu mijn man twee nachtjes van huis is en ook de hond me niet meer kan beschermen, wordt er alarm geslagen over de onleefbaarheid die ons hier bedreigt
Een opruiend pamflet maakt ons wakker. Goed wakker. Heeel erg goed wakker. Bezochten eerst 200 dove kinderen de school in onze straat, als we niet oppassen komen daar er nog eens zo'n 100 bij namelijk. Meer verkeer, en veel meer geluid juist door die doofheid. En dan al dat fijnstof!
Eindelijk een actiegroep die geen enkele schijn van kans maakt op mijn sympathie. Laten de klagers maar lekker verhuizen, naar waar ze het beter hebben. En wat wij ook zelf tien jaar geleden verstandig genoeg gedaan hebben, trouwens. RIJDENDE RECHTER, ZEG ER EENS WAT VAN!
vrijdag 22 november 2019
kappen nou
Mijn haarkapster had er zin in vanmorgen. De vrouw die net voor mij was binnengekomen, ook. Een half uurtje vulden zij met bespiegelingen over de naderende Kerst.
Weliswaar is de Sint nog geen week in het land maar een echte boom of kunst, eigenlijk konden ze niet wachten met hem te laten opzetten door hun man. De invloed van het katholieke geloof, hè. Al staan in de kerk de ontwikkelingen toch ook niet stil. Vroeger noemde je een pastor priester, tegenwoordig roepen ze de gepensioneerden op tot doorwerken.
Voor beiden was het geen probleem, het celibaat maar af te schaffen. In de protestantse kerk kunnen de pastors immers allang gewoon trouwen? Een huishoudster is maar een noodoplossing. Het was gewoon niet natuurlijk, vonden de kapster en haar klant. Trouwens, die pastoor van de ene, die kon vaak knap ondeugend kijken. Maar haar boom, daar had ze gisteren een echt mooie piek voor kunnen kopen. Die is nu helemaal af, dit jaar voor het eerst.
donderdag 14 november 2019
130 tranen
Tranen met tuiten huilt de vroemvroempartij. Alleen na werktijd mogen ze nog scheuren, anders gaat de natuur er aan.
Straks zucht het Malieveld onder de betoging van autorijders, die vinden dat we die natuur dan maar moeten opofferen. Want 100 rijden omdat je dan sneller thuis bent en goedkoper uit bent en dus langer de natuur in kunt, nee, daar moeten ze echt niet aan denken. Wilders en Baudet staan schouder aan schouder weer aan de verkeerde kant.
dinsdag 12 november 2019
uitgesnoven
Vannacht is Floris/Luigi doodgegaan, op humane wijze, dus zonder euthanasie. Zo lang mogelijk blijven wilde hij, en dat heeft hij ook gedaan. Nog twee keer gezucht. Daarna was het stil. Pas twee uur later durfde ik het aan hem aan te raken, nog bang dat hij wakker zou schrikken.
Vanmiddag kwamen de kleinkinderen. Wij mensen hebben gelukkig twee levens, leerde ik van de jongste, van vijf. Hij vindt het maar raar, dat de hond nu niet meer kan ruiken.
zaterdag 9 november 2019
voor het eerst voor het laatst over de muur
In 1989 was het dus dat de Berlijnse muur viel.Toen hij kwam vreesde onze Sudetenduitse gastvrouw dat het weer oorlog ging worden. Toen hij verdween belde een bureucratisch serpent, dat me mijn minibaantje wenste af te pakken. En nu leven we in een wereld van ZZP-ers, die de eindjes maar net aan elkaar kunnen knopen en zeker geen geld over hebben om zich tegen ziekte of ouderdom te kunnen verzekeren. We zijn er wel op vooruit gegaan. Harry Jekkers en zijn Klein Orkest hebben "Over de Muur" gisteren voor het laatst gezongen. Over tien jaar als ze er dan nog zijn, voor de allerlaatste keer, beloven ze nu al.
vrijdag 8 november 2019
voor scheuren naar de Wibra
Weer heel wat opgestoken in de bus. De mevrouw tegenover me die er al tachtig levensjaren op heeft zitten en dat eigenlijk wel genoeg vindt vanwege haar reuma, gaat naar Royal, nu Stan & Co geheten. Een vriendin ontmoeten, herfstzon oppikken op het terras.
Vroeger, vertelde de vrouw, kleedde je jezelf daarvoor feestelijk en vooral netjes aan, nu moet je eerst bij de Wibra langs voor kleren met scheuren.
Zelf bewoog ze zich in betere kringen, liet ze wel doorschemeren. De paardenwereld, die lustte ook wel een versnapering. Prins Bernhard met vriendin, de naaldkunstenares uit de Dreesmanndynastie. Lieten zich er geregeld zien. Wim Kan kende ze goed, die was soms op zoek naar een opbeurend woord als hij weer eens in de put zat, meestal maar een weekje gelukkig. Wat zij aan hem vertelde gebruikte hij soms in zijn oudejaarsconference.
Kijk, dat zijn nog eens contacten waar je wat aan hebt. En leuke anekdotes pikte ze zelf dan weer op dankzij iemand die bij de Hoge Raad van Adel werkte. Die kon ze daarna mooi weer doorvertellen.
Jammer, bestemming bereikt. Zo'n bus rijdt soms te hard.
Abonneren op:
Posts (Atom)
















