vrijdag 18 oktober 2019

gemak dient ook de hond


Ook niet meer naar de kapper geweest, hij sinds februari van dit jaar: onze hond. We hadden van de dierendokter te horen gekregen dat hij een leverkwaal had waar niets aan te verhelpen was. Met pillen tegen de gewrichtspijn die bij oude honden hoort konden we hem een  zo comfortabel mogelijke afloop bezorgen.

Daags erna stond nog een bezoek aan trimster Karin gepland, die hem zou wassen maar het aandurfde hem toch van zijn vacht te verlossen. Soms kan dat te stressvol zijn, had ze de vorige keer al gewaarschuwd.
Geroerd namen we afscheid. Wat waren ze goede vrienden geweest.

De galgemalen die hij sedertdien krijgt slepen hem er nog steeds doorheen. Floris maakt het zichzelf ondertussen wel zo comfortabel mogelijk.

donderdag 17 oktober 2019

taalvaardig genoeg

Hier viel al eens te lezen dat het consternatiebureau de jongste kleinzoon problematisch vond omdat hij nog maar geen mamma  of pappa wilde zeggen.  Moeder en oma gaven hem nog niet op.

Nu heeft hij ons verblijd met een tekening voor zijn jarige broer. Die is sinds eergisteren tien jaar, hijzelf vijf. "Arit" had hij er bij o
geschreven. Bijna goed, zegt u. Maar hij weet meer: "Dat is Arthur in  het Engels".


O ja, en die kapper:
die is dus nog steeds
niet open.

woensdag 16 oktober 2019

RE-volutie

Voorzichtig optimistisch. Maar ondertussen ook vannacht nog niet ook maar iets van een glimp van een accoord over de Brexit.

Morgen komen de Europese ministers voor het laatst bijeen, de Britse Trump die denkt een Churchill te zijn wil over twee weken klaar zijn en desnoods zonder afspraken hoe het verder moet de Europese banden verbreken.
De tijd is voorbij getikt zonder Tiktijd. En zonder gezond verstand in Engeland. Je bedenken wordt daar als ondemocratisch gezien. Dan maar van de klif af. Drie jaar geleden met een krappe en dubieuze meerderheid 'we willen eruit' gezegd en verder nooit meer last gehad van voortschrijdend inzicht.

 Zorgvuldig buiten beeld gehouden is dat er ruim ZES MILJOEN Britten (op een totaal van nu nog 65 miljoen) getekend hebben voor stoppen met de onzin. En dat een miljoen demonstranten er voor door Londen hebben gelopen. Ook honden hadden hun wooferendumbetoging. Hond en ik weten dat we er in gedachten bij zijn als de wanhopige allerlaatste volhouders zaterdag nog een laatste waarschuwing gaan geven. HER-roepen, RE-main. RE-voke.

dinsdag 15 oktober 2019

klimaatschaamte

Sinds de Luizenmoeder is het even stil gebleven. Stomme wereld, wat word je steeds maar dommer. Maar vanavond gaan we weer verder met de tweede reeks van 'Het geheime dagboek van Hendrik Groen' en daar fleur ik weer van op. Van sommige tv valt echt wel te genieten. Soms word je als je er zelf op geweest bent zomaar herkend. Daardoor weet ik dat er minstens twee mensen gekeken hebben naar 'Andere Tijden' over Schiphol. Een en driekwart jaar geleden uitgezonden. Er is in de tussentijd nog wel meer gebeurd, maar Schiphol is nog steeds niet beteugeld en het klimaatonvriendelijke autoracen eist Zandvoort weer terug.

dinsdag 30 januari 2018

wat fijn dat de Luizenmoeder er is

Heel Holland bakt, maar klapt tegenwoordig ook.
"Hallo Allemaal, Wat Fijn dat Je er Bent," heeft juf Ank ons inmiddels geleerd te klappen en te zingen. De "Luizenmoeder" is de nieuwste hit op tv en basisschool De Klimop houdt ons lineair en uitgesteld aan de buis gekluisterd. Herkenbaar voor iedereen. Zelf zat ik in de Medezeggenschapsraad, toen nog iets nieuws. De kleinkinderen zuchten onder het suikervrije traktatiebeleid.

maandag 4 december 2017

mooi zwart niet lelijk

Sinds Hendrik Groen het bejaardenhuis van binnenuit opstookt worden de oudjes steeds astranter. Tot in Zeeland aan toe. 
Zondagmiddag liepen wij de serviceflat van oma binnen, en daar werden wij bij de balie opgewacht door een traditionele ouderwetse pikzwarte Zwarte Piet. Een klein formaat, wakend bij het gastenboek.
Er is geen wanklank over ontvangen, vertelde de receptioniste.

Vandaag ook het /bericht dat op vrijwel alle basisscholen de Zwarte Pieten gewoon zwart waren. Alleen de kinderen  in de grote steden moesten het met veegpieten doen. 

woensdag 15 november 2017

geen schaar

Ook ons derde kleinkind is inmiddels zo ver dat hij een duit in het zakje kan dien, als het hem zo uitkomt. Vandaag gaan ze weer wisselen, van mamma naar pappa. "Zeg maar tegen pappa dat je naar de kapper moet," stookt zijn moeder hem op. Maar de driejarige geeft geen krimp. "Die is dicht," beweert hij ad rem met grote stelligheid. Het lijkt ons de beste bescherming voor zijn mythische bos pijpekrullen, waar niet aan geflikflooid moet worden.


.