in de kubus

De kubuswoningen van Piet Blom waren voor onze kinderen een begrip. Drie stonden er in de stad van oma en opa, toen net gebouwd, ze noemden ze 'de gekke huizen'. Gisteren liepen we in Rotterdam, waar de jongens de modelbaan van Miniworld bekeken en de meiden de Markthal. Daar ontdekte mijn kleindochter het vreemde type huis, dat zij ook al kende. Van een plaatje, heel blij was ze dat ze ze nu eens in het echt zag.

Na de hereniging bij een visrestaurantje in de hal 

liepen we met ons allen naar de architectonische curiositeit toe,  en wie wilde kon in een van de kubussen terecht. Helmond had de primeur en kreeg er later nog een theater bij, in Rotterdam staan de paalwoningen er al sinds 1984, maar nog steeds trekken ze bekijks.

Tot verbazing van de kinderen hoef je er niet scheef in te staan, al paste er wel maar een bed in dachten ze.. Voor mijn kleinzoon staat het sindsdien vast: hij gaat in Rotterdam wonen, in zo'n huis. Voor hem de extra pret van de dagelijkse treinreis naar school.

 

vliegwerk

Voor het vorige bericht waren we niet echt in Lochem, hoor. Er is recent wel vandalistisch opgetreden, dat wel. In Arnhem. Kaalsllag kan je het wel noemen, zaterdag in de tuin van onze dochter. Bruidssluier en klimop, de te euthanaseren blauwe regen, allerlei ander onbestemd groengoed en de halfvergane schutting zijn omgehaald en afgevoerd.

Een moederdag-projekt met vereende troepen. Oma was ongeschikt voor sloopwerk en uitgeloofde appelflap, maar mocht wel cupcakes helpen bakken.






 




Haar eigen moederdag  hebben we besteed aan het observeren van een koolmezenpaar dat bezit had genomen van ons nestkastje. Onvermoeibaar waren de vogelouders bezig hun kindertjes te verwennen. Op de foto lieten zij zich jammer genoeg niet vastleggen. 

dank u

 Dus.  

Dat is nou wat je noemt een logische conclusie.                  

Dat wil zeggen, Lochem, de kerk dan, meer in het bijzonder de glas-in-loodramen daarvan, heeft / hebben het vorig jaar zwaar te verduren gehad.  Door Voetbal en Vandalisme was de schade 3400 euro groot, lezen we op de op Lutheriaanse wijze aangehangen vermaning.. 

Dank U!   

Dus.  Maar niet meer zo erg voetballen op het kerkplein in Lochem.                                                                                                                                                                                                                                                   

       

                                                                                                                                                                          

zeventig jaar later

Vandaag hebben we besteed aan het halen van plantjes in Driel, samen met onze buurvrouw die er geboren en getogen is en er dus alle adresjes kent. Ook dat van haar ouders en hond Roos, bij wie we koffie kregen. 

Op de terugweg heeft ze ook voor zichzelf een verrassing: de dijk staal vol auto's, van  publiek dat wel weet dat er een vliegshow boven de Rijn gegeven zou worden. Bevrijdingsdag 2015, zeventig jaar na de oorlog. Een mooie reden daar ook zelf maar even bij stil te gaan staan.

 

achter de vlaggen van de bevrijders de spoorbrug bij Arnhem

uitzending gemist

Gelukkig doet internet het dus weer. Kan ik tenminste een blogje maken over een pincode die ik niet heb. Kan ook lastig zijn. Want vanavond had ik naar de laatste keer Schelvis' "Trein naar Sobibor" willen kijken. Maar dat ging mooi niet door. 

In de onmetelijke wijsheid van onze digi-tvleverancier was die uitzending achter het kinderslot beveiligd tegen onrijpe meekijkertjes. Nog nooit nodig gehad, de code om het slot alsnog te kunnen ontgrendelen. Want wij willen nooit porno kijken. En ook zijn we maar al te blij dat we tegen de talkshow van Pownews worden afgeschermd. Alleen, wel jammer dat we nu niet konden luisteren naar de muziek die de vriend van onze neef voor Schelvis' indrukwekkende oorlosgetuigenis had verzorgd. 

.

 Mei: een maand vol lentepret.....



... maar ook van zwarte geschiedenis. Maar zelfs bij de zwartste zwanen dan toch ook weer zwarte schapen, die daardoor dus witte raven lijken te zijn ....

 

inloopdouche

Aan onze nieuwe inloopdouche is twee weken gewerkt, al zag je hem niet op de kiekjes van gisteren. Is ook niet veel meer dan een glazen wandje. Sommige fabrikanten beloven je zo'n ding in één dag te kunnen plaatsen. Onze kleinzoon had een nog sneller concept. Het logeerbedje van zijn broer, twee tellen waren genoeg.

saai - alhoewel?

Daar zitten we dan, zonder internet. Nou ja, gelukkig nog  een I-pad in huis. Die is niet beveiligd, dus wordt niet van het net gekieperd. Maar ja, daar staan mijn foto's weer niet op. Omdat we nog steeds aan huis gebonden zijn voorlopig dus maar saaie platte teksten.

Maar nu blijkt de goede buurvrouw toch weer nuttiger dan de verre vriend. Met haar adviezen brengt de rigoureuze verwijdering van de beveiliging me terug op het net.  Nu de foto-achterstand nog inlopen. 

 

oto;r